http://www.pwik.gorzow.pl/dalej/image001.jpg

 

   OPIS            JAKOŚĆ ŚCIEKÓW            REDUKCJA WSKAŹNIKÓW             SCHEMAT  

 

Oczyszczalnia Ścieków położona jest przy zachodniej granicy Gorzowa Wlkp., na północ od drogi prowadzącej do Kostrzyna, w niecce otoczonej lasem. Działa ona od 1979 roku, przyjmuje ścieki komunalne i przemysłowe z kanalizacji miejskiej a także ścieki dostarczane wozami asenizacyjnymi z terenów miasta oraz z miejscowości ościennych, pozbawionych kanalizacji.

 

Ścieki z miasta ujmowane są przez system kanałów sanitarnych i odprowadzane do Pompowni Centralnej, skąd są tłoczone do Oczyszczalni Ścieków dwoma kolektorami Ø 800 mm, oraz dowożone beczkowozami do zlewni zlokalizowanej na terenie Oczyszczalni. Po oczyszczeniu ścieki spływają do odbiornika - rzeki Warty kolektorem Ø 1200 mm, długości około 2,6 km.

 

Obecnie Oczyszczalnia przyjmuje ładunek około 150000 RLM, przy Qd.śr.=19000m3/d (projektowe Qd.śr.=27000 m3/d) i spełnia wymogi obowiązującego prawa polskiego i unijnego. Działa zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym z 2006 r., ważnym do dnia 31.12.2016 r.

 

W perspektywie kilku najbliższych lat wzrośnie ilość ścieków dopływających do oczyszczalni, jak również ładunek dostarczanych zanieczyszczeń, w związku z realizacją skanalizowania ościennych gmin (gminy Kłodawa, Santok, Baczyna, Deszczno i Lubiszyn) i włączenia systemów kanalizacyjnych do Oczyszczalni Ścieków.

 

Ścieki oczyszczane są mechanicznie i biologicznie.

 

Oczyszczanie mechaniczne rozpoczyna się na kratach, gdzie zatrzymywane są najgrubsze zanieczyszczenia stałe-skratki (>10 mm). Skratki są odwadniane za pomocą praski hydraulicznej i wywożone na składowisko. Po oczyszczeniu na kratach ścieki płyną do dwu piaskowników poziomych, w których następuje sedymentacja i odbiór piasku. Piasek jest pompowany do separatora piasku, w celu odwodnienia i wywożony na składowisko.
Z piaskowników ścieki płyną do osadnika wstępnego, w którym, w efekcie sedymentacji, od ścieków oddziela się osad wstępny.

 

Oczyszczanie biologiczne realizowane jest metodą osadu czynnego. Obejmuje procesy span> defosfatacji, nitryfikacji i denitryfikacji. Defosfatacja prowadzona jest w dwu radialnych reaktorach DNO/DF, do których dopływają ścieki z osadnika wstępnego i recyrkulowany jest osad czynny
z osadników wtórnych. Biologiczna
dedefosfatacja wspomagana jest chemicznie preparatem PIX.

 

Nitryfikacja i denitryfikacja odbywa się w trzech równolegle pracujących reaktorach biologicznych, z wewnętrzną recyrkulacją w każdym z nich. Strefa nitryfikacyjna napowietrzana jest drobnopęcherzykowo.

Z reaktorów biologicznych przez układ BIOGRADEX ścieki wraz z osadem czynnym przepływają do osadników wtórnych, skąd odprowadzane są do odbiornika - rzeki Warty.

 

 

 

Układ BIOGRADEX poprawia sedymentację osadu w osadnikach wtórnych oraz umożliwia pracę bioreaktorów przy zwiększonej koncentracji osadu czynnego, co stwarza możliwość przyjmowania przez oczyszczalnię wyższego ładunku zanieczyszczeń i zabezpiecza sprawność technologii w zakresie odpowiedniej jakości oczyszczonych ścieków w perspektywie powyżej 10 lat.

 

 

We wrześniu 2008 r. w oczyszczalni uruchomiony został układ kogeneracji do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z biogazu. Wytworzona energia elektryczna pokrywa część zapotrzebowania obiektu. Ciepło odpadowe z procesu kogeneracji służy zaspokojeniu potrzeb technologicznych i socjalnych.

 

 

W grudniu 2009 r. w Oczyszczalni Ścieków został uruchomiony nowy, dwupowłokowy zbiornik biogazu firmy Sattler,o pojemności 1040 m3. Powłoki zbiornika wykonane są z tkaniny poliestrowej obustronnie powlekanej PVC i lakierowanej, odpornej  na działanie promieniowania UV oraz składniki biogazu takie jak metan, siarkowodór i tlenek węgla. Wykonano również remont pochodni biogazu, która, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony atmosfery, w przypadku awarii odbiorników biogazu: kogeneratora lub kotłowni, spala nadmiar produkowanego biogazu.

 

 

     W 2011 roku w Oczyszczalni Ścieków zmodernizowany został system napowietrzania oraz mieszania  reaktorów biologicznych, ponieważ eksploatowany od 1998 roku system napowietrzania nie gwarantował już utrzymania niezbędnego natlenienia reaktorów biologicznych.

           W wyniku modernizacji, w każdym z trzech  reaktorów biologicznych, w strefach nitryfikacji, po zdemontowaniu płyt napowietrzających, zamontowano na większej powierzchni niż dotychczas dyskowy system napowietrzania.

 

 

 

 

          W komorach nitryfikacji oprócz systemu napowietrzania wymieniono również wyeksploatowane mieszadła oraz uzupełniono system mieszania o dodatkowe mieszadła. Nowy układ mieszadeł i systemu napowietrzającego spowodował pełne wymieszanie reaktorów biologicznych, czego efektem jest osiągnięcie stabilności technologicznej oczyszczalni ścieków.

 

 

 

         Oczyszczalnia Ścieków jest zautomatyzowana. Automatyka jest zorganizowana w sposób funkcjonalny dla technologii (sterowanie centralne - z dyspozytorni, skorelowane ze sterowaniem lokalnym – na poszczególnych obiektach). Umożliwia to optymalne sterowanie procesem technologicznym, zapewnia wzrost efektu ekologicznego pracy oczyszczalni oraz pozwala minimalizować koszt procesu (zużycie energii i reagentów). Osad powstający po oczyszczeniu ścieków poddawany jest procesowi fermentacji metanowej, z odzyskiem biogazu, po czym odwadniany jest mechanicznie  na wirówkach.
        Od maja 2013 r., przy wsparciu środków unijnych, modernizowana jest część osadowa oczyszczalni. W ramach kompleksowej modernizacji i przebudowy ciągu gospodarki osadowej przewiduje się radykalną zmianę sposobu utylizacji osadów z wykorzystaniem najnowszych technologii pozwalających na minimalizację szkodliwości oddziaływania odpadów na środowisko.
W celu uzyskania oczekiwanego efektu ekologicznego przeróbki osadów planuje się budowę instalacji dezintegracji ultradźwiękowej osadów, przebudowę i modernizację pozostałych elementów ciągu technologicznego gospodarki osadowej oraz budowę instalacji higienizacji osadów odwodnionych mechanicznie. Uzyskany w wyniku procesu technologicznego osad o zawartości 25 % s.m. zostanie wykorzystany w celach przyrodniczych oraz rekultywacji nieużytków, terenów zdegradowanych i pozbawionych pokrywy glebowej.

 

 

 

 

Opracowali:

- Wiesława Radko
- Radosław Kasperski

 

 

 

 

 

PWiK